Przesłanie Marshua Kawkaz Zespół Daimoakh Kontakt

Zespół folklorystyczny „Daimoakh”

(w języku kistyńskim „Ojczyzna”)

Powstanie Stowarzyszenia "Marszua Kawkaz" było poprzedzone działalnością folklorystyczną, co najmniej od 1996 r., zespołu kistyńskiego z Duisi (w rejonie achmeckim) „Daimoakh”, który składał się z późniejszych założycielek "Marszua-Kawkaz" - kobiet kistyńskich, pod kierownictwem Makwały Margoszwili.

Główną założycielką i instruktorką była i jest Makwała Margoszwili.

Minister Kultury Republiki Gruzji dekretem z dnia 24 grudnia 1996 r., przyznał Zespołowi Pieśni i Tańca „Daimoakh” status gruzińskich artystów ludowych.
W 1997 r. Makwała Margoszwili jako kierownik zespołu "„Daimoakh”" uzyskała pierwszą nagrodę Ministra Kultury Republiki Gruzji na festiwalu pieśni i tańców ludowych w Tbilisi.

Od czasów powstania zespół „Daimoakh” odbył wiele koncertów w Gruzji i zagranicą, między innymi w Turcji, Francji i Polsce.
W 2006 r. Zespół Daimoahk nagrał płytę w studio Programu 2, Polskiego Radia. Nagrania z płyty zostały wykorzystane do kilku audycji o muzyce kaukaskiej. Niestety Polskie Radio nie dysponuje funduszami na wydanie tej płyty.

Obecnie zespół „Daimoakh” składa się z artystów śpiewających i grających na tradycyjnych instrumentach, np. harmonii czeczeńskiej, deczik pondur (instrument szarpany), bębenkach.
Zespół posiada grupę tancerzy dorosłych i dzieci, wykonujących tradycyjne tańce czeczeńskie i gruzińskie.
Zespół odgrywa również scenki rodzajowe z życia codziennego, urządza recytacje poezji kistyńskiej i gruzińskiej, w większości autorstwa Makwały Margoszwili.

Oddzielną grupę w ramach zespołu tworzą członkinie bractwa sufickiego Kunta Hadżi Kiszijewa z Duisi. Tzw. „Hadżistki”, dla wszystkich zainteresowanych gości, urządzają pokazy tradycyjnej modlitwy sufickiej – „dziku”, w którą wplatają modlitwy o pokój i poezje Makwały Margoszwili.
„Hadżistki” Makwały zostały owacyjnie przyjęte w czasie koncertów zespołu w Turcji kilka lat temu.

Ponadto zespół „Daimoakh” tworzą duże indywidualności i uznani artyści w Gruzji, z których można wymienić:

Nato (Keto) Mutoszwili z Chalacani – ogromna siła głosu, znajomość wielu pięknych ludowych, starych pieśni kistyńskich i gruzińskich;

Manana (Taisa) Alkhanaszili, jej siostra Raisa, mama i córki z Omalo są śpiewaczkami o pięknym kolorze głosu. Grają również na harmonii i deczik-pondur. Wywodzą się z rodziny o głębokich korzeniach muzycznych;

Mamuli z Dżokoło – człowiek orkiestra, piękny głos, gra na deczi-pondur i niezrównane aktorstwo;

Gela Imedaszwili z Omalo – piękny głos, znajomość wielu starych pieśni, dobry tancerz;

Tamaz (Sultan) Borczaszwili z Duisi – piękny, silny głos, znajomość wielu pieśni Kisyńskich i chewsurskich, gra na gitarze;

Beslan Borczaszwili z Dżokoło – silny głos, gra na deczik-pondur;

Repertuar

Tradycyjne pieśni kistyńskie (czeczeńskie):

1.Pankisi – pieśń o pięknie przyrody wąwozu Pankisi;
2.Czerkiezi – pieśń miłosna o dozgonnej miłości;
3.Dżama – Przyszedł lepszy czas;
4.Czurtsana – pieśń poświęcona pamięci Czeczenów, zesłanych do Kazachstanu przez Stalina;
5.Nazm (hymn religijny);
6.Hymn czeczeński;
7.Jaskółko dokąd lecisz, zanieś list do ukochanego;
8.Dżiru-dżiru – zalotne i żartobliwe przyśpiewki o rozwódce;
9.Ukochana – pieśń miłosna;

Tradycje pieśni gruzińskie:

1.Lalebi – o tęsknocie za ojczyzną;
2.Czemu płaczesz Araza – opowieść o nakazie gościnności silniejszym niż nakaz zemsty, na podstawie poezji Waży Pszaweli;
3.Lomo (lew) – pieśń o miłości, walce i śmierci w imię miłości;



do góry