Przesłanie Marshua Kawkaz Zespół Daimoakh Kontakt

Trasa 7

7. Duisi-Matani (czas trwania około 2-3 godziny)

Tę trasę polecamy odbyć samochodem, ale oczywiście można ją również odbyć pieszo.
Z Duisi udajemy się główną drogą, wzdłuż rzeki Alazani, w kierunku Achmety (południowym), około 10 kilometrów.
Po opuszczeniu Duisi, mijamy po drodze wsie Pszawów: Kwareldzchali (znajduje się w niej kościół gruziński z VII w., w zrujnowanym stanie), Sakobiano (również kilka zrujnowanych starych kościołów gruzińskich), po prawej stronie mijamy drogę skręcająca do Baklowerchi i do niedawna głównie osetyjskiej wsi Koreti. Obecnie w Koreti mieszkają w większości Kistowie. Pozostało kilkanaście rodzin Osetyjczyków. Osetyjczycy zaczęli masowo wyjeżdżać z Pankisi w czasie konfliktu w Osetii Południowej i destabilizacji jaka miala miejsce w Pankisi do 2003 r.
W dalszej perspektywie, z naszej drogi widoczna jest już Achmeta i wznosząca się nad nią twierdza Bachtrioni, zbudowana przez Persów w XVI w. Twierdza zasłynęła z bohaterskiego odbicia jej przez Kachetyjczyków z rąk Persów w końcu XVI w.
My tymczasem trafiamy do największej w wąwozie wsi pszawskiej Matani.
We wsi widzimy dużo domów zbudowanych z kamienia, na wysokiej podmurówce. Domy otoczone są winnicami i sadami. Gdzie niegdzie na miejscowych wzgórzach pobłyskują białe skały wapienne.

W Matani możemy zajść na cmentarz pszawski, z zabytkowymi nagrobkami z różnych okresów historii, najciekawsze są w postaci leżących, kamiennych figurek ludzkich, w kształcie baranów, byków. Cmentarz już od dawna nie funkcjonuje.

Po odwiedzeniu cmentarza udajemy się do twierdzy otaczającej pałac, w którym urodził się Kajhroso (zwany również Kakucą) Czolokaszwili, słynny bohater narodowy Gruzji.
Kakuca Czolokaszwili pochodził ze znanej rodziny arystokratycznej, brał udział w walkach I wojny światowej, gdzie przyłączył się do wojsk brytyjskich i razem z nimi wkroczył do Gruzji, pełnił funkcje jednego z pułkowników niepodległej Gruzji mienszewików w latach 1918-1921 r.

Po wkroczeniu bolszewików, Kakuca w 1922 r. przewodził antyboszewickemu powstaniu, jakie wzniecili Chewsurowie. Powstanie zostało stłamszone i Kakuca uciekł na emigrację do Francji, gdzie zmarł. W 2005 r. władze Gruzji sprowadziły jego prochy i umieściły je w panteonie bohaterów Gruzji w Tbilisi.



Obecnie w pałacu w Matani znajduje się jego muzeum. Obok niego stoi mały kościół gruziński z XVI w., pod wezwaniem rodziców Jezusa Chrystusa.

Przy kościele funkcjonował gruziński klasztor żeński. Obecnie pozostały tylko dwie mniszki.
W czasie burzliwej historii Gruzji, kościół często służył jako schronienie dla okolicznej ludności, głównie Pszawów i Osetyjczyków, przed najazdami perskich szachów.

Z twierdzy prowadzi kręta droga w pobliskie zalesione góry, gdzie znajduje się kościół gruziński z V wieku czyli z początków chrześcijaństwa w Gruzji. Kościół nosi nazwę Cchrakari co oznacza po gruzińsku – Dziewięć Wrót (Bram).

Matani jest również znane z świąt chrześcijańskich, połączonych z festiwalami i ucztami, w różnych porach roku. Do najbardziej znanych należy święto o nazwie Didbatoneba w dniu matańskiego Św. Jerzego (23 listopada) i święto obchodzone we wtorek po Wielkanocy o nazwie Cihegoroba.
W Pankisi tak jak w całej Gruzji, każda wieś ma swojego lokalnego Św. Jerzego, który patronuje okolicznemu kościołowi i obchodzi swoje święto w jeden dzień w roku. Stąd powiedzenie, iż w Gruzji każdego dnia jest dzień Św. Jerzego. W Matani świętują Pszawowie, Osetyjczycy i do niedawna również Kistowie.
Z Matani prowadzi wysokogórska trasa do Chelis Czala – gorących źródeł mineralnych i leczniczych.



do góry